#Rozdział 9♥

-[T.I]!-powiedział Martin przytulając się do mnie.

-Hej Martin.-powiedziałam obejmując go.

-Cześć!-powiedzieli razem chłopcy,przez co zrobił się straszny hałas.

-Cześć,cześć. Możecie być ciszej?-zapytałam szukając leku przeciwbólowego,który po chwili połknęłam-Głowa mi pęka.

-Coś się stało?-zapytał mnie brat.

-Nie. Po prostu boli mnie głowa.

-Twoja siostra ma kaca.-powiedział Beau za co od razu zamroziłam go wzrokiem.

-To coś poważnego?-zapytał nieświadomy co to znaczy.

-Nie. Po prostu wczoraj za wypiła za dużo alkoholu.-wytłumaczył Jai.

-Ile wypiłaś?-zapytał Daniel uśmiechając się.

-Jakieś 14/16.

-Wow.-powiedzieli razem.

-Ale nie martwcie się,rzygałam wracając z imprezy. Teraz jest całkiem dobrze.

~♥~

-Ale nie martwcie się,rzygałam wracając z imprezy. Teraz jest całkiem dobrze.-powiedziałam ciszej,żeby Martin nie usłyszał.

Chłopaki uśmiechnęli się.

To,że jestem dla nich miła,nie znaczy,że nie jestem na nich zła.

Odwróciłam się do nich tyłem i skierowałam się do swojego pokoju.

-[T.I]?-usłyszałam głos James'a.

Postanowiłam to jednak zignorować.

Zamknęłam się w nim na klucz.

Przebrałam się w ciuchy,w których miałam iść na imprezę,ale zupełnie o nich zapomniałam.

Po chwili usłyszałam pukanie do drzwi.

Otworzyłam je i zobaczyłam pięciu chłopaków.

Od razu chciałam je zamknąć,ale Beau mi na to nie pozwolił.

-Możemy pogadać?-usłyszałam Jai'a.

-Po co?-powtórzyłam ich słowa.

-Oh...No będziesz teraz na nas zła?-zapytał Luke.

-Może.-powiedziałam dalej siłując się z Beau.

-Czego ci tak zależało?-zapytał Daniel,a na jego słowa przestałam szarpać się z chłopakiem.

-Oh...No nie wiem. A czekaj! Może dlatego,że moja najlepsza przyjaciółka ma świra na waszym punkcie?-udałam zamyśloną.

-[T.I]! [I.T.P] przyszła!-usłyszałam głos Martin'a.

-Świetnie. Jak mnie przez Was znienawidzi,to...będzie mi strasznie smutno.-powiedziałam wymijając chłopaków.

-Hej [Z.T.I].-usłyszałam głos przyjaciółki.

-No elo.-powiedziałam.-Wiesz...chyba....chyba musimy pogadać.-powiedziałam niepewnie.

-Coś się stało?-zapytała widząc moją zmianę humoru. 

-Widzisz...-za plecami przyjaciółki zobaczyłam pięć osób-O-Obie doskonale wiemy,że masz strasznie lubisz to Jano-coś tam.

-No tak. W ogóle jakbyś ich gdzieś tutaj spotkała,to byś mi powiedziała?-zapytała.

-A gdybym ich spotkała,ale powiedziałabym ci to dopiero teraz?-zapytałam.

-No nie wiem. Pewnie byłoby mi smutno.-powiedziała przez co bardziej się zdenerwowałam.

-A gdybym wytłumaczyła się tym,że wcześniej ich mi nie pokazywałaś i nie wiedziałam jak wyglądają?

-No pewnie bym ci wybaczyła. Jednak dalej byłoby mi smutno,bo minęłaby mi okazja na spotkanie ich.-powiedziała.

-Tak więc obiecaj,że mi wybaczysz.-powiedziałam.

-Przysięgam. Widziałaś ich?-uśmiechnęła się do mnie.

-Wiesz...-uśmiechnęłam się do niej-Odwróć się.-powiedziałam.
-Żartujesz sobie?-powiedziała.

Dziewczyna jednak uśmiechnęła się i odwróciła.
Po chwili jej śmiech urwał się.
Oniemiała.
Stała i patrzyła na uśmiechających się do niej chłopaków.
Odwróciła się do mnie przodem i powiedziała tak,żeby chłopaki tego nie usłyszeli.

-Czy tam...-pokiwałam głową na znak "tak".-I mogę ich dotknąć?
-Ja tam zaryzykowałam.-zaśmiałam się mówiąc na tyle głośno,by chłopki to usłyszeli.

Dziewczyna odwróciła się do chłopaków i nie pewnie ich przytuliła...

Nikola♥Bay♥